آخرین بهشتی که خدا آزاد کرد

| رسول عوده زاده| خرمشهر جای عجیبی است. جالب است و جذاب و جذاب تر رودخانه کارونی است که شهر را آرایش کرده. بی دلیل نیست که آن را سوگلی این خاور می خواندند؛ اما جالب تر از وضع طبیعی شهر، تاریخ و هویت گره خورده یک ملت به آن است. این وابستگی را همه جا می توان دید از مسجد جامع آن گرفته تا دیوارهایی که هنوز یادگار دوران مقاومت یک ملت است. برای خرمشهری ها انگار همین دیشب و شب های قبل از آن بود که هر شب میزبان موشک هایی بودند که صدام می فرستاد و همه جا با خود خرابی و مرگ می آورد. در حالی که از وسط شهر کارو ...